Siz hiç "Yani annem ölüyor mu?" diye sordunuz mu?
Ben hayatta çok şeyi ıskaladım. Sevdiklerimi, ud eğitimimi, derslerimi, baba tarafından akrabalarımı.. Çok şeyi ıskaladım. Her şeyden bir parça alarak ve israf ederek büyük parçaları, gün tabaklarını da ıskaladım. Mide ağrısından ölecekken bir iğneyle hastanede, ölümü ıskaladım. Ben annemi ıskaladım. Fakat farklı olan bir şey vardı bu meselede. Hemen hemen hepsini isteyerek ıskaladım, annem hariç. Annem çalışıyordu, bilmiyorum bu bizi ne kadar haklı kılar, ben kızıyordum, biliyorum bu beni hiç haklı kılmaz, olmadı. Bir yaz günü, annemi ıskaladığımı yüzüme çarptı tentürdiyot kokulu hastane koridoru. Dedi ki: "Al Ayşe, annenin biyopsi sonuçları."
Ne tuhaf, aslında Azrail her gün ensemizde solurken, bir sonuç kağıdı size sanki hiç gelmeyecek olan ölümün yakınlığını hatırlatıyor. Soluğunun sesini duymaya başlıyorsunuz böylece.
Bu yazının mutlu bir sonu yok, bu yazının sonu yok, Azrail derin nefes alıyor, ondan sessiz olmasını rica ediyorum.
Ben hayatta çok şeyi ıskaladım. Sevdiklerimi, ud eğitimimi, derslerimi, baba tarafından akrabalarımı.. Çok şeyi ıskaladım. Her şeyden bir parça alarak ve israf ederek büyük parçaları, gün tabaklarını da ıskaladım. Mide ağrısından ölecekken bir iğneyle hastanede, ölümü ıskaladım. Ben annemi ıskaladım. Fakat farklı olan bir şey vardı bu meselede. Hemen hemen hepsini isteyerek ıskaladım, annem hariç. Annem çalışıyordu, bilmiyorum bu bizi ne kadar haklı kılar, ben kızıyordum, biliyorum bu beni hiç haklı kılmaz, olmadı. Bir yaz günü, annemi ıskaladığımı yüzüme çarptı tentürdiyot kokulu hastane koridoru. Dedi ki: "Al Ayşe, annenin biyopsi sonuçları."
Ne tuhaf, aslında Azrail her gün ensemizde solurken, bir sonuç kağıdı size sanki hiç gelmeyecek olan ölümün yakınlığını hatırlatıyor. Soluğunun sesini duymaya başlıyorsunuz böylece.
Bu yazının mutlu bir sonu yok, bu yazının sonu yok, Azrail derin nefes alıyor, ondan sessiz olmasını rica ediyorum.
Yorumlar
Yorum Gönder