Ticaret hukuku notlarından kafamı kaldırdım, muhtemelen yetişmeyecek dedi bir tarafım, diğeri çalışmaya devam etmemi fısıldadı. Her anımızın belirsiz olduğu bir yer burası, ayağa kalktığımda gözümün kararmasını takip eden bir beyin kanamasıyla ölmeyeceğimi kim söyleyebilir? Gelecek dedikleri bir şey vardı bu kesin  ama işte taahhütlü değil. Planlar, projeler, gelecek kaygıları sonra hastalıklar, yıpranmalar, göz çevresini erken saran kaz ayakları... Bilmiyorum insan ne için yaşar, neyi seçer, neden seçer. Final soruları bu sorulardan mutlaka kolay olur diye düşünüp gülümsüyorum.
Şimdi kahvemden bir yudum alıp notu okumaya devam edeceğim, yaratan Rabbin adıyla okumazsak yandık. Tüm kelimeler ona çıksın. Korkuyu da ümidi de yaratan Allah'a hamd.